Wiadukty w Stańczykach

Stańczyki to niewielka wieś, która swoją sławę zawdzięcza stojącym tu dwóm, równoległym, potężnym wiaduktom kolejowym nieczynnej linii kolejowej Gołdap - Żytkiejny (31 km), jako fragment trakcji Prusy Wschodnie - Królewiec. Wieś leży na skraju Puszczy Romnickiej.

Projekt wiaduktów, zwanych również "akweduktami północy", wykonali prawdopodobnie w 1905 roku włoscy architekci. Budowę rozpoczęto w 1910 r. a ukończono dopiero w 1927r. Wiadukty w Stańczykach są najwyższymi na linii i jednymi z najwyższych w Polsce (długość 200m i wysokość 32m). Ich konstrukcja jest żelbetowa, pięcioprzęsłowa o równych 15 metrowych łukach. Budowanie tak imponującej konstrukcji w owych czasach miało raczej znaczenie propagandowe, stanowiące dowód sztuki budowania i zamożności Prus. Architektura charakteryzuje się doskonałymi proporcjami, a filary ozdobione są elementami wzorowanymi na rzymskich akweduktach w Pont du Gard.

Z wiaduktów rozpościera się wspaniały widok na płynącą, głęboko w dole rzekę Błędziankę oraz w kierunku południowym, toteż miejsce to cieszy się ogromną popularnością wśród spacerowiczów. Wiadukty są także ulubionym miejscem amatorów skoków na linie. Nad brzegiem rzeki, pod mostami wybudowano wiatę oraz miejsce do biwakowania i na ognisko. Przed wiaduktami znajduje się polowy parking strzeżony, gdzie można zostawić samochód i wraz z innymi turystami podziwiać to piękne miejsce.